2 ay önce yaklaşık 1,5 yıldır çıktığım sevgilim terketti,18 yaşındayım,kiminize göre ergen,kiminize göre genç… Ama inanın çok seviyordum. O gitti,içimde kocaman bir boşluk oluştu. Tam O’nu unuttum dediğim anda onu hatırlatacak birşey çıktı karşıma,zamanla soğudum tabi. Ama ne kadar zaman geçerse geçsin, içimdeki boşluk gitmedi. Şimdi berbat bi durumdayım, o boşluktan dolayı sanırım,hangi kızla konuşsam ,birden ona karşı bir sevgi hissediyorum. Mesela iki gün önce bi kızla tanıştım,biliyorum yaptığım yanlış ama ona karşı bir sevgi oluşuyor içimde, elimde değil inanın. Ama o da derdini anlattı, birlikte çözdük. Artık o da mesaj atmıyor. Kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki. Hayatımı sorguluyorum , ben bunu hakedicek naptım diye. Tamam hatalarım oldu, ama hepsinin bedelini ödedim ben diye düşünüyorum. Arkadaşlar ben böyle kullanılmaya mahkum muyum? Yapayalnız kaldım hayatta, hergün akşam yatağımda ağlıyorum, artık gözlerimin altı morardı. Bu hayat beni ne zaman mutlu eder? Forumu kirlettiysem özürdilerim…
