Şehrin ışıkları canlandırıyor ruhumu.
Sabahlara kadar içmenin verdiği dramaya bir tek sen trajedi katabiliyorsun
Biliyorsun güneşin aydınlatmadığı ay gözükmez, işte onun kadar karanlığım aslında
Aydınlanamıyorum güneşi,ışığı göremiyorum.
Ama hiç korkmuyorum biliyorum çünkü ruhum şehrin ışıklarında
Kabullenemiyorum yalnız olmadığını.Sana bir başkasını yakıştıramıyorum
Evet
Bitdiğini düşünmek susuz bir ortamda çırpınan balık misali yoruyor beni
Nedense kalbimin içindeki sessiz varoluş düşüncelerime zerk ediyor,
ve bu kaos ortamı içimi dahada çok yakıyor
ama hiçbir zaman meyler mey aşklar aşk tatlar tat sensiz hiçbir boka benzemiyor diyorum yine gülüyorum.
Sessiz gülüyorum belkide biraz ağlamaklı.
Yinede seni düşündüğümde seni düşünmenin mutluluğunu hissediyorum bunu yazarken bile
Taa ki yaşanabilceklere anlam vermeye başlıyıncaya kadar
Düşüncelerin,Yaşamsızlıkların Olumsuz duygularında boğuşurken bedenim ve ömürümün tamamlandığını hissetmişken.
Eksikliği hissedilen bir tek sensin
Bu sefer de farklı olmayacak ben yine susucam ve Şehrin ışıklarını bekleyeceğim.
Yeni sebepler yok aslında hayallerimde sadece eskiyi yad etmekte değil amacım
sadece günü yaşamak ve eskiyi doldurmak.
Tekrar ruhum kaçarken senden ben yinede kal diyorum tatlı hoşnutluklarda.
Kalemim birkez daha duruyor senin bana baktığın sessiz ve anlamsız bakışlara bir duygu yüklüyorum ama çıkartamıyorum.
Bilemiyorum,Kalamıyorum,Gidemiyorum,
Sensizken ise bir seyyahım sanki şehrin ışıklarında.
Sen varken yaşamımda … Diyorum ya Bilemiyorum….